Trainingsschema
Standaard Bekijk schema

Gehost en gesponsord door:

Online Identity

Administratief partner:

VDVW Adviseurs
terug naar de verslagen

Buren VR1 - DSC VR1 - 4-4

Kampioenschap is binnen

Het was vandaag uitgerekend aan de nummer 2, Buren, om ons kampioenschap met een week uit te stellen. We wisten dat we het zwaar zouden krijgen: Buren heeft een prima team en alleen bij winst zouden zij nog mee kunnen dingen voor het kampioenschap (mits wij volgende week tegen Beesd ook drie punten zouden laten liggen en een slechter doelsaldo zouden hebben). Bij winst of gelijk spel echter, zou de titel voor ons zijn. Alle factoren waren dus aanwezig om er een echte kampioenskraker van te maken: het weer was goed, het grasveld in Buren lag er verzorgd bij en beide teams waren gemotiveerd om het door hen gewenste resultaat te behalen.

Precies om 10 uur werd er door Marieke afgetrapt en waren de 90 minuten begonnen waar we slechts een doel hadden: niet verliezen (we wilden natuurlijk het liefst winnen, maar een gelijkspel zou ook genoeg zijn om het kampioenschap veilig te stellen). Hoewel dit onze doelstelling was, was daar in de eerste dertig minuten jammer genoeg maar weinig van terug te zien. Of het kwam door het warme weer waardoor we loom werden, of door de zenuwen omdat het vandaag dé ontknoping zou moeten worden van het hectische, lange seizoen, is niet helemaal duidelijk. Feit is, dat ons spel te wensen overliet in het eerste half uur. We verloren praktisch alle duels; alle eerste ballen waren voor speelsters in het oranje-zwart. Het was dan ook niet zo verwonderlijk, dat dit zwakke spel van onze kant in de 8e minuut leidde tot een tegendoelpunt. Ons spel verbeterde zich hierna nog steeds niet en het leek alsof we nog een tegentreffer nodig hadden, voor we wakker schrokken en begonnen te voetballen. Want, pas toen de 2-0 op een wat ongelukkige wijze viel in de 22e minuut, leek er een knop om te gaan bij ons team. In het veld werden wat tactische omzettingen gedaan, mentaal pepten we elkaar. Hierna begonnen we meer grip op de wedstrijd en de tegenstander te krijgen. We kwamen wat beter in duels, begonnen voorzichtig te combineren over de grond en kregen wat kansjes, die nog niets opleverden. In de 36e minuut werd er eindelijk een aanval doeltreffend afgesloten. Het begon bij Carmen, die de bal achter haar standbeen langs haalde en haar tegenstander uitspeelde, voor ze noodgedwongen terug moest spelen op de goed meevoetballende Ilse. Ilse gaf op haar beurt een pass op de sterk spelende Annelise, die Demi een-op-een zette met de keepster van Buren. Demi bleef rustig en rondde koelbloedig af.

Hierna zakte het  veldspel van Buren als een kaartenhuis in elkaar. Ze hadden niet echt een antwoord op onze tactische wissel. We begonnen steeds meer te combineren en begonnen steeds gevaarlijker te worden. Een prachtig opgezette aanval van Annelise, die samen met de voorhoede door de verdediging van Buren tikte, eindigde hoog in het zijnet (wij dachten met z’n allen eerlijk gezegd al dat hij zat, dus ons juichen was jammerlijk een beetje tevergeefs). Op wat kleine kansjes na gebeurde er echter niet veel meer in de eerste helft, we gingen dan ook – voor het eerst in de competitie – met een achterstand de kleedkamer in. Door het spel in het laatste kwartier van de eerste helft echter, waren we niet gedemotiveerd. We hadden onszelf herpakt en hadden het gevoel dat er hier wel degelijk iets te halen zou vallen. Zolang we er met z’n allen voor zouden blijven vechten, zouden we toch zeker wel punten mee naar huis nemen? In de rust raakte Frank ons met de juiste woorden die ons nieuwe moed gaf voor het 2e bedrijf.

Met deze gedachte in ons achterhoofd, stapten we het veld op voor de tweede helft.
Deze tweede helft stond met stip op nummer een wat zenuwslopende tweede helften betreft. Buren kwam namelijk ook fel uit de kleedkamer en wat resteerde was een doelpuntrijk duel, dat voor de neutrale kijker zeer vermakelijk moet zijn geweest.
Het eerste doelpunt viel zo’n tien minuten na rust. Shannon omspeelde haar tegenstander en gaf voor op Demi, die met een droge knal in de hoek tekende voor de 2-2. Niet veel later wisten we zelfs op voorsprong te komen. Annelise nam een slimme ingooi, waar Demi handig gebruik van maakte. Ze nam aan, dribbelde langs de zijlijn op en schoot onder de keepster langs in het doel. Zo’n twintig minuten na rust, was ons vooruitzicht opeens heel wat rooskleuriger. We hadden onze achterstand omgebogen, wilden werken voor elkaar en hadden kansen om de wedstrijd definitief te beslissen. Dit lieten we echter verschillende keren na. En na een van deze niet-doeltreffende aanvallen van ons was het Buren dat de gelijkmaker maakte in een uiterst effectieve counter. Toch was er geen man overboord: nog geen drie minuten later gaf de sterk spelende Noëlle een goede voorzet, die Demi opnieuw omzette in een doelpunt. We stonden voor de tweede keer op voorsprong en wederom hadden we die uit moeten breiden. Ik meen dat een aantal bijna-doelpunten van Marieke en Noëlle nog net van de lijn gehaald konden worden door de uiterste krachtsinspanningen van verdedigers van Buren.
Wij lieten na om te scoren, Buren deed dat niet. De chaos was compleet in de 80e minuut: De 4-4 werd gescoord door Buren. Aangezien zij alleen baat hadden bij winst, begonnen ze een massaal slotoffensief; wij gooiden het dicht en vochten om dat ene punt over de streep te trekken. De allerlaatste minuut was misschien nog wel spannendste van allemaal: Buren kreeg een vrije trap; de speelster die hem ging nemen had een prima schot. Op de bank was het nagelbijten, in het veld was iedereen gedecideerd om dit schot tegen te houden. De speelster van Buren schoot en haar bal was zeker niet slecht, maar deze werd uiteindelijk gepakt door Thirza. Toen ze uit wilde trappen, maakte de scheids aanstalten om af te fluiten.

Zijn eindsignaal was nauwelijks te horen over al die gillende speelsters van DSC; we waren in extase. Het was een zwaarbevochten gelijkspel. Iedereen heeft haar best gedaan en niet zonder resultaat. Want, na 15 zware competitiewedstrijden, zijn wij kampioen! We hebben het hele seizoen keihard gewerkt met z’n allen om een zo goed mogelijk resultaat neer te zetten; het is geweldig dat onze inzet wordt beloond. Verder speelde Noëlle, die vorige week haar debuut bij ons maakte, een zeer sterke wedstrijd. Ze mag volgend seizoen best vaker meedoen ;)
We willen alle trouwe supporters die ons het afgelopen seizoen hebben aangemoedigd bedanken voor de steun; evenals onze leiding en technische staf. Verder gaat onze dank uit naar Nienke, Britt, Amber, Iza, Maud én Noëlle, die een aantal wedstrijden hebben meegedaan en met hun versterking hebben bijgedragen aan de behaalde resultaten. Als laatste willen we ook nog de speelsters van Buren bedanken, die na deze zware wedstrijd – waar voor beide teams iets op het spel stond – zo sportief waren om aan ons team een boeket met bloemen te schenken.

Carmen

(Ps. Ondanks het feit dat we nu kampioen zijn en volgend seizoen zullen debuteren in de derde klasse, is het seizoen nog niet helemaal voorbij. Volgende week resteert de laatste wedstrijd in de vierde klasse, thuis tegen de dames van Beesd. Hoewel deze wedstrijd op papier slechts nog een formaliteit is, willen we deze natuurlijk wel met een zo goed mogelijk resultaat afsluiten. Alle aanmoediging is welkom!)