Trainingsschema
Standaard Bekijk schema (pagina 1)

Gehost en gesponsord door:

Online Identity

Administratief partner:

Van Herwaarden Accountants
terug naar de verslagen

DSC VR1 - Nieuwkuijk VR1 - 4-2

Wint met passie en vernuft

Vandaag moesten we thuis aantreden tegen de dames van Nieuwkuijk, een tegenstander tegen wie we – net als afgelopen week tegen Empel – wat recht te zetten hadden. Voor wie het niet meer weet of ons toen nog niet volgde, even een korte flashback: de uitwedstrijd was onze eerste competitiewedstrijd van het seizoen en eindigde in een zwaarbevochten gelijkspel, nadat we pakweg heel de tweede helft achter hadden gestaan. We wisten uit ervaring dat Nieuwkuijk een snel en dynamisch team had, met voetbalkwaliteiten die we de vorige keer misschien wel wat hadden onderschat. We wisten dus dat het zwaar zou worden. De druk werd nog wat extra opgevoerd: om directe concurrenten Buren en Haarsteeg sowieso voor te blijven was er maar 1 resultaat goed genoeg, namelijk de winst.

Omdat de oorspronkelijke scheids was verhinderd, trapten we iets later dan gepland af.
Onze start was dramatisch. Nieuwkuijk was feller en brutaler. Hun speelsters eisten de bal op en drukten ons ver terug op onze eigen helft. Wij waren te mak en leken te denken dat we wel gewoon even zouden winnen. Een paar hachelijke momenten volgden door de ontstane situatie: er werd een paar keer op ons doel geschoten, maar de ballen vlogen over, naast, of werden weggewerkt door Thirza en de verdediging. 
Na pakweg twintig minuten kregen we eindelijk meer grip op de wedstrijd en kwamen we aan voetballen toe. Uit een van de resulterende combinaties volgde in de 27e minuut dan toch die felbegeerde openingstreffer voor ons. (Niet zo snel als we gewend zijn, maar klagen zullen we er niet over :)) Demi stoomde over rechts op en schoot de bal hoog en hard op doel. Hij daalde echter te snel en kwam op de vuisten van de keepster terecht, die hem weg stompte. Terwijl de bal nog in de lucht was, liep Marieke, in. Ze sprong en haalde, terwijl ze naar voren vloog, hard uit. De bal van onze hoogsteigen Flying Dutchwoman was prachtig; de keepster had geen schijn van kans.
Hierna begon het spelbeeld te kantelen: nu waren wij het, die Nieuwkuijk steeds verder terugdrongen op hun helft. We kregen verschillende kansen, maar net als onze tegenstanders kregen ook wij de bal er niet in. Marieke, Shannon en Demi hadden de kans om de score te verdubbelen, maar hun schoten werden onklaar gemaakt door de keepster of de felle verdediging. Tevens spatte een prachtschot vanuit de tweede lijn van de goed spelende Jonine uiteen op de bovenkant van de lat. We leken dus voor het eerst dit seizoen in de competitie met slechts één doelpunt gemaakt te hebben de rust in te gaan. Niks was echter minder waar. Op slag van rust – de scheids had zijn fluitje al in zijn mond om de helft te beëindigen – richtte Demi zich op. Ze kreeg de bal aangespeeld en liep zo door het middenveld en de verdediging van Nieuwkuijk heen, voor ze de bal kinderlijk eenvoudig langs de keeper in de verre hoek prikte.

Aan het begin van de tweede helft zette dit spelbeeld zich voort. Nieuwkuijk leek er zelfs een beetje doorheen te zitten, vooral toen we na tien minuten spelen de 3-0 op het scorebord zetten. Jonine veroverde de bal op het middenveld en speelde de bal knap in op Marieke, die Demi met een al even mooie bal aanspeelde. Dat we een overwicht hadden wil niet zeggen dat Nieuwkuijk helemaal lamgeslagen was. Een paar gevaarlijke uitvallen werden door de prima keepende Thirza vakkundig onklaar gemaakt. Toen Demi na weer een mooie pass van Marieke ook de 4-0 scoorde en daarmee haar hattrick compleetmaakte, leek er geen vuiltje aan de lucht te zijn.
Misschien was dat waar het ook fout ging in de laatste twintig minuten… Hoe het ook zij, we hadden een comfortabele voorsprong, het kon gewoon bijna niet meer misgaan – en daar ging het mis.
In de 76e minuut werd er duur balverlies geleden. Daaropvolgend was er een miscommunicatie achterin, waardoor een snelle aanvalster van Nieuwkuijk de 4-1 in kon schieten. Nieuwkuijk geloofde er weer in en begon massaal druk te zetten. We moesten hard aan de bak.
In de 83e minuut was er een situatie die bijna identiek was aan die van de bekerwedstrijd dinsdag: een speelster van Nieuwkuijk stond buitenspel en er werd gevlagd. De – verder prima leidende – scheids had het echter niet gezien en keurde het doelpunt tot ons ongenoegen niet af.
Wat resteerde was een slotfase die evenwel parallellen vertoonde met die van dinsdag: hij was chaotisch, rommelig en stond in het teken van een bittere strijd voor de punten door beide teams. Gelukkig trokken we dit keer wel aan het langste eind: De tegenstanders gaan zich instellen op onze speelwijze waardoor het voor ons moeilijker wordt om in ons eigen spel te blijven maar door hard te werken konden we ook dit keer weer de overwinning over de streep trekken. Passie aangevuld met individuele klasse maakt dan het verschil.

Nu we deze wedstrijd gespeeld hebben, hebben we jammer genoeg wéér een ‘lentestop’ van meer dan drie weken. Toch komt dit misschien wel gelegen, aangezien een aantal geblesseerde speelsters de rust goed kunnen gebruiken.


Carmen